Extravagant bier

Bier. Het is overal. Waarom zou je er voor naar Londen gaan? Gedoe zeg. Het regent er ook nog eens altijd. Toch togen we naar het Londense Printworks, een voormalige krantendrukkerij, om ons daar met 4000 man tegelijk naar binnen te laten persen en in de rij te gaan staan voor een van de meer dan zeventig tappunten.

En na afloop waren we blij dat we dat gedaan hadden. Niet omdat het die vrijdag 8 september ook in Nederland met bakken uit de hemel viel, maar omdat het Beavertown Extravaganza festival leverde wat het beloofde. Extravagant bier, op een extravagante locatie, in een extravagante dosis.

 

Die rijen – ach, het viel best mee. Je hoeft niet per se al je bier bij Trillium of Other Half te halen – twee brouwerijen met flink wat toeloop. Er was genoeg ander moois te krijgen waar geen of een kleine rij stond. Ook het feit dat er twee kranen per brouwerij en dus twee bieren tegelijk beschikbaar waren, waardoor je misschien naast je ene favoriete brouwsel greep, is niet zo erg. Want dan is de kans dat je een nieuwe parel ontdekt ook weer groter.

Beavertown Extravaganza is een festival zoals je wellicht andere topfestivals kent, maar dan allemaal extra versterkt. Extra intens, extra verzadigd. Dat zit hem in de rauwe omgeving, de onwaarschijnlijke lijst aan aanwezige brouwerijen in combinatie met het feit dat je geen muntjes hoeft te kopen (“ik doe nog even een KBS-je”), en vooral de uitgelaten, licht opgewonden sfeer.

Je drinkt een Bearded Lady Hazelnut Edition, gezeten in een rode dubbeldekker bus, terwijl er een Mexicaans orkest voorbij trekt. Je doet een veldonderzoek naar de ideale beer pairing met een half dozijn gegratineerde oesters. Je proost met je Spaanse, Italiaanse, Engelse en Belgische biervrienden, en leert weer nieuwe mensen kennen. En dan hebben we de facepaint nog overgeslagen. Mijn favoriet van de dag? Dieu du Ciel Solstice d’Été aux Framboises (Berliner weisse met frambozen).

Viel er dan niks te klagen? Tuurlijk wel. Zo waren de spoelpunten al vanaf de eerste minuut disfunctioneel: sowieso te weinig, de kranen zaten op smurfhoogte, er kwam geen water uit, of juist heel veel tegelijk, en er was geen afvoer waardoor het al snel een bende werd rondom de blauwe tanks. (Het is opvallend dat bij veel bierfestivals de spoelpunten voor problemen zorgen.) Het schijnt overigens zaterdag beter geregeld te zijn geweest wat dit betreft.

De organisatie had ook bedacht dat het een goed idee zou zijn om al vanaf 13.00 uur mensen binnen te laten, maar pas vanaf 15.00 uur het bier te laten stromen. Dat was van te voren aangekondigd, maar de rijen stonden er dus al ruim voor 13.00 uur. Eenmaal binnen (het liep vlot door), restte niets anders dan bijna twee uur wachten in het ‘food’ gedeelte. Het ‘beer’ gedeelte bleef nog even dicht. Je kon er ook niet meer uit, ondanks polsband en gebrek aan toiletten in dit opvanggedeelte. Het enige wat je kon doen was eten. En kletsen met oude en nieuwe bekenden. Sommige foodstands accepteerden alleen cash, maar er was geen pinautomaat op het terrein. Dat het Pluvius behaagde het even droog te houden was mooi meegenomen.

Het eten was trouwens van een uitstekende kwaliteit. Ik heb niet alle foodstands geïnspecteerd, maar wat ik at was zeer goed. Achteraf bezien hadden we best tegen 15.00 uur aan kunnen komen. Tussen 20.00 en 21.00 begonnen sommige bieren op te raken, en stands verlaten te worden, maar tegen die tijd ben je ook wel toe aan wat rust voor je zintuigen. Leuk: je krijgt een plastic zakje om je glas in mee te nemen.

Kortom. Als je wilt ervaren hoe een bierfestival next level er uit ziet, dan is Beavertown Extravaganza het festival voor jou. Rijen of niet.

Reageren is niet mogelijk